Sheeet. May nakita ako niyan sa kama ko. AMP! Hindi pwedeng sakin galing yan! Hindi maaari! Badtrip, Nahawaan ata ako ng katulong namin. 

HINDI TALAGA PWEDEEEE!!!!

Badtrip pa! Kung kelan pa kailangan atsaka nawala yung SUYOD KO!~_~

Hindi kasi ako pinayagan pumunta sa Journalist Camp namin. Magbababad na lang ako sa computer para makaganti. HAHA.

At sobrang daming tao. Kumuha kami ng Passport namin kasi kailangan sa Canadian Consultancy Eklat-chorva. 

At may narealize lang ako…

Sa sobrang daming kumukuha ng passport, unti-unti na kayang mababawasan ang populasyon dito sa pilipinas?

 Anyareh?

Dahil, magiging masaya ka ba kung hindi ka naging malungkot?

Nakakamangha sa umpisa kaso ilusyon lang pala.

Don’t leave me. I’m lost without you :’(

Hindi magiging madali para sakin kapag iniwan mo na ako. Masayado akong maraming bagay na mamimiss. Mamimiss ko yung presensya mo. Hindi ako sanay na wala ka sa tabi ko. Mamimiss ko yung amoy mo na alam na alam ko kapag malapit ka sakin. Mamimiss ko yung boses mong napaka-ganda kapag kumakanta. First line pa lang nung song alam kong ikaw na yung kumakanta. Mamimiss ko lahat ng pangungulit mo sa akin. Yung pag-galaw mo ng upuan tuwing natutulog ako. Yung pangangalabit sakin na akala mo hindi ko alam na ikaw yung kumakalabit sakin. Yung mga pang-gugulo mo sakin habang nakapikit ako at nagdarasal. Yung mga pasimple mong pagbangga sa katabi ko para mabangga din ako. Yung mga pagbabato mo ng mga bagay bagay sa mukha ko. Yung pagsusulat mo ng “toot” is <3 sa kaliwang wrist ko na G-tech pa ang gamit. Yung mga pang-aasar mo sakin kay “toot” (asus, pero sa totoo nagseselos lang). At yung marami pang alaalang maiiwan mo sakin sa ating pagtatapos ng hayskul.

Ayun, mamimiss lang kita. Sobra.

Ang sarap nung feeling na kakatapos mo lang ma-inlove. I know that sounds stupid because for most of you sa tingin ay mas masaya ang feeling na in love. For me, masarap na humupa na yung feeling na yun kasi tapos na mga paghihirap ko. Tapos na yung mga moments na nagseselos ka, nagiging over-protective ka sa kanya, lalong lalo na yung moments na umiiyak ka dahil nasasaktan ka.

“Don’t cry because it’s over, smile because it happened.”

Lahat ng bagay ay may katapusan, at hindi excluded yung relationship niyo. Hayaan mo balang araw ay marerealize mo din kung bakit nangyari yun. Masasabi mo na lang sa sarili mo na “Ay, kaya pala hindi kami nagkatuluyan ni ganito… Kasi may ganito pa pala”  na mas gwapo, mas mabait, mas mapagbigay at mas mamahalin mo.

Bakit nga ba hinahayaan ni Lord na mainlove ka sa isang tao kung hindi naman pala siya para sa iyo?

May cycle ang isang typical love life. Una, magkakakilala kayo (or if matagal na pala kayong magkakilala ay magkikita kayo after ilang years). Tapos, kapag na-attract kayo sa isa’t isa, o kahit isa lang sa inyo, ay madalas na kayong magkikita, magkakausap, magkaka-text or chat, in short, magkakaroon kayo ng foundation through communication. Kapag na-inlove na kayo sa isa’t isa, andyan na yung pagliligawan, pagbibigay ng mga cheesy love letters (or love text kasi hindi na uso ang letters), pag sasabi ng “Mahal kita o I love you” hanggang maging kayo na. Sa umpisa, okay masaya. Masaya hanggang magkaroon na ng problema yung relasyon niyo. Diyan na unti-unting nawawala yung communication, yung trust and yung love. Eh di mag-bbreak na kayo (Break-up hindi yung sa recess ha!). Then after three months or so, makakakilala ulit kayo ng bago and the cycle goes on.

(Para sa akin) Bihira lang talaga yung first and last love. Ewan ko kung tama yung palagay ko. Iba na kasi yung mundo ngayon eh. Masyado nang komplikado. Modern na kasi. Bibihira na lang talaga ang matitinung tao sa mundo, yung mananatiling loyal, faithful and loving sa kanilang partner. 

So ayun nga, cycle siya. PAULIT-ULIT! Paulit-ulit kang nahuhulog sa maling tao, paulit-ulit kang nahihirapan, paulit-ulit kang nasasaktan. Pero bakit nga ba ibinibigay ni Lord sa ating ang isang tao kung hindi naman pala siya sa iyo? Kung hindi naman pala kayo para sa isa’t isa? Kung hindi naman siya yung “soulmate” mo, ika nga.

Siguro, ibinibigay sa atin yan ni Lord na will serve as our training ground. Sa taong yun tayo matututo ng isang specific na moral tapos sa ibang tao naman matututunan yung iba. Ibinibigay na challenge sa atin ni Lord kung ano mang mga pagsubok o problema ang kakaharapin natin kasama nung taong yun at ite-test niya kung kakayanin niyo ba ito o hindi. Gusto lang sana niya taong matuto tungkol sa iba’t ibang importanteng bagay na dapat natin matutunan habang nabubuhay tayo nang sa ganoon, kapag nakita na natin yung taong ITINALAGA sa atin ng panginoong Diyos ay magiging handa tayong mahalin ng buong buo yung taong yun at makasama siya ng habang-buhay.

Badtrip ako sa mga taong ganyan. Yung mga taong akala niya kung sino na sila. Kahit gaano pa kataas ang naabot mo, mas maganda parin kung nagpapakumbaba ka. Hindi porket above ka sa other eh aapakan mo na lang sila. Parang nakakapanliit yung mga ginagawa nila. Hoy! gusto mo bang ilagay kita sa inidoro? bagay kasi kayo eh. Akala mo naman, kagandahan. GRR!

Magmaganda ka kung maganda ka!

Sa buhay, walang dapat pagsisihan as long as naging masaya ka sa lahat ng ginawa mo nang walang natatapakang tao. Napapaisip nga ako kung bakit pilit sinasabi ng tao na “Sana hindi na lang kita nakilala”, “Sana hindi na lang naging tayo” o kaya “Sana hindi na lang nangyari…” ang kesyo ganito ganyan. Masyado lang sigurong nasaktan ang taong magsasabi ng mga ganyang pangungusap pero sa tingin mo, kung hindi mo ba siya nakilala… madadama mo ang sayang nadama mo dahil nakilala mo siya?

Paulit ulit nga ako dito eh. “Everything has a purpose” Maaaring hindi mo pa alam yung purpose niyan ngayon pero malalaman mo din yan sa tamang panahon.

Strength to make it through, strength to overcome everything in my way, strength to battle the pain inside of me.

I need to face everything. I need to conquer my fears. I need to accept the truth and nothing but the truth.

But who will be there to guide me? to be by my side? to have my back?

That’s where faith enters. Believing that everything will be okay at the very end. Believing that everything has its purpose. Believing that there is one ultimate person that knows all, guides all and loves all.

Jesus, thank you for letting me get this far and the only thing I wish in this life is that I’d be happy every second up to my last breath without regretting anything.