Ganon ba talaga pag tumatanda? Ngayon, naiintindihan ko na yung ibang taong nakakalimot sa birthday nila.

Dati akala ko sobra naman yung pati birthday mo nakalimutan mo na. Sa sobrang busy mo na siguro di mo na namamalayan na malapit na yung pinaka-importanteng araw sa buhay mo.

Siguro in the future, sa sobrang kabusy-han ko nga makakalimutan ko na nga yung birthday mo pero by that time gusto ko na kahit makalimutan ko yung birthday ko ay may isang taong magpapaalala at gagawing special ang araw na iyon para sa akin :)

Yung mahal mo mahal ka din. Happy Ending? Not at all.

Mahal ka nga, as a friend or kapatid lang. HAHA. Kawawa ka naman. Pero seriously, gaano ba ito kasakit?

Yung kaisa-isang taong gusto mong mahalin hindi pala kayo parehas ng nararamdaman. Yung tipong gusto mo siyang maging BOYFRIEND tapos siya gusto ka niyang maging LITTLE SISTER. Siyempre magiiba na yung pakikitungo mo sa kanya. Hindi mo na siya kakausapin tulad ng dati, hindi mo na siya lalapitan o titignan man lang kasi naiilang ka na at palihim ka ding nasasaktan

Solusyon sa ganitong sitwasyon? MOVE ON!

If you don’t want to see it then do bother looking.

Kaya naman tayo nasasaktan kasi masyado tayong paki-alamera. Hindi ka masasaktan kung hindi mo na kita eh. Minsan mas gusto mo na lang magbulagbulagan kesa patuloy na masaktan.

Kasi gusto kong may taong naghihintay sakin. Gusto ko may mangungulit sakin na kumain na sa tamang oras. Gusto ko may magpapauwi sakin kapag delikado na sa labas. Gusto ko may manenermon sakin kapag uminpm ako at hindi ko pinaalam sa kanya.

Siguro iisipin niyo gusto ko lang magpakulong at magpasakal sa kanya. Pero okay nang hindi malaya basta nararamdaman ko ang pagmamahal

Kung ikaw ay may mahal tumawa ka hahaha

Kung ikaw ay may mahal tumawa ka hahaha

kung ikaw ay may mahal buhay mo ay sisigla

Kung ikaw ay may mahal MAHAL KA BA?!

OUCH?

Marami sa atin ang ganyan. Best friends, best friends kuno. Mahirap magpanggap na mahal mo yung isang tao, ngunit mas mahirap magpanggap na hindi mo pala siya mahal. Kahit na sabihin mo ng kaibigan na lang ang turing mo sa kanya, mahirap parin eh. Sa bawat kilos, salita, gawain na gagawin niya eh apektado ka parin. Hindi parin bumabalik yung FRIEDSHIP STATUS NIYO bago mo narealize na mahal mo na pala siya.

Kaibigan na lang ba talaga?

Ako kasi hindi na eh. Kasi kung mahal ka talaga niya hindi siya aalis sa tabi mo at the first place, right? At kung bumalik man siya hindi ibigsabihin na hindi na siya aalis ulit. Nagawa niya nga nung una di ba?

Yung parang kayo pero di naman kayo. Landi lang?

Siya na ‘tong nang-agaw, siya pa ‘tong mas pinaniwalaan.

Pwede kang manalo, pwede kang matalo. Akala mo first ka na tapos bigla ka na lang mauunahan ng iba. Yung tipong tyamba tyamba lang talaga.

Naniniwala ako sa Soul Mates. 

Come to think of it, sa dami dami ng tao sa mundo nagkakilala ang dalawang tao. Parang may isang napaka-powerful na force (magnetic force) na napaglalapit ang dalawang mag-soul-mate kahit they are miles apart. Hindi mo aakalaing magkakakilala kayo at mamahalin niyo ang isa’t isa. Well, sino ba naman ang nakakapili ng taong mamahalin niya?

Naniniwala din ako sa Fate.

Na kung kayo talaga ang para sa isa’t isa, KAYO TALAGA! Yung quote na “If you love him, set him free. If he comes back, he’s yours forever”. Na kahit naging kayo tapos nagkahiwalay, naniniwala talaga ako na gagawa si Lord ng paraan na magkita kayo ulit kung kayo talaga ang para sa isa’t isa. 

Don’t leave me. I’m lost without you :’(

Hindi magiging madali para sakin kapag iniwan mo na ako. Masayado akong maraming bagay na mamimiss. Mamimiss ko yung presensya mo. Hindi ako sanay na wala ka sa tabi ko. Mamimiss ko yung amoy mo na alam na alam ko kapag malapit ka sakin. Mamimiss ko yung boses mong napaka-ganda kapag kumakanta. First line pa lang nung song alam kong ikaw na yung kumakanta. Mamimiss ko lahat ng pangungulit mo sa akin. Yung pag-galaw mo ng upuan tuwing natutulog ako. Yung pangangalabit sakin na akala mo hindi ko alam na ikaw yung kumakalabit sakin. Yung mga pang-gugulo mo sakin habang nakapikit ako at nagdarasal. Yung mga pasimple mong pagbangga sa katabi ko para mabangga din ako. Yung mga pagbabato mo ng mga bagay bagay sa mukha ko. Yung pagsusulat mo ng “toot” is <3 sa kaliwang wrist ko na G-tech pa ang gamit. Yung mga pang-aasar mo sakin kay “toot” (asus, pero sa totoo nagseselos lang). At yung marami pang alaalang maiiwan mo sakin sa ating pagtatapos ng hayskul.

Ayun, mamimiss lang kita. Sobra.

Ang sarap nung feeling na kakatapos mo lang ma-inlove. I know that sounds stupid because for most of you sa tingin ay mas masaya ang feeling na in love. For me, masarap na humupa na yung feeling na yun kasi tapos na mga paghihirap ko. Tapos na yung mga moments na nagseselos ka, nagiging over-protective ka sa kanya, lalong lalo na yung moments na umiiyak ka dahil nasasaktan ka.

“Don’t cry because it’s over, smile because it happened.”

Lahat ng bagay ay may katapusan, at hindi excluded yung relationship niyo. Hayaan mo balang araw ay marerealize mo din kung bakit nangyari yun. Masasabi mo na lang sa sarili mo na “Ay, kaya pala hindi kami nagkatuluyan ni ganito… Kasi may ganito pa pala”  na mas gwapo, mas mabait, mas mapagbigay at mas mamahalin mo.

Mahirap kapag nagmamahal ka ng taong hindi naman sayo. Hindi mo alam kung may karapatan ka ba sa kanya o wala. Nasasaktan ka kasi nakikita mo siyang masaya sa iba pero wala kang magagawa kasi hindi naman kayo. Palihim mo siyang minamahal at palihim ka ding nasasaktan. Hindi mo pupwedeng sabihing “Itigil mo nga yan!” kasi baka sagutin ka lang niya ng isang tanong na tagos-tagusan ang sakit tulad ng “Bakit, sino ka ba? Hindi naman kita boyfriend o girlfriend, bakit ka nangingialam?

#laslassss.